ไดอารี่รักษาสิวด้วยตัวเองของ #บีมสิวซีเคร็ต

ประเด็นที่น่าสนใจอีกประเด็นหนึ่งหลังจากที่บีมอ่านหนังสือ "เข็มทิศชีวิต" ไปเกือบครึ่งเล่มนั้น คือ ประเด็นที่ว่าคนบางคนทำไมตอนทำงานหนัก ๆ หรือใช้ชีวิตแบบสุดฤทธิ์สุดเหวี่ยงแล้วร่างกายจึงเหมือนสบายดี ไม่ป่วย ไม่อะไรเลย ตื่นเช้า กินกาแฟกับขนมปัง นั่งทำงาน กินข้าวเที่ยงทุกเมนูที่ต้องการ นั่งทำงานต่อ ดื่มน้ำน้อย บ่าย ๆ หิว ดื่มกาแฟเย็นอีกหน่อย ค่ำ ๆ หิว งานยังไม่เสร็จ สั่งพิซซ่ามากิน ไม่งั้นไม่ต้องกิน ค่อยกินตอนกลับบ้าน กลับถึงบ้าน หิว หาของหนัก ๆ กินแล้วอาบน้ำ เล่นเน็ตต่อถึงเที่ยงคืน .....ว้า ไม่ง่วงซะแล้ว เล่นต่อก็แล้วกัน นอนตี 2 คุ้น ๆ มั้ยคะ รูปแบบชีวิตประมาณนี้ บางทีคืนวันศุกร์ก็ออกไปปาร์ตี้ก็มี ทำแบบนี้มานาน ไม่เห็นเป็นอะไร นี่ล่ะค่ะ เป็นคำถามที่คนเป็นสิวชอบน้อยใจว่า ทำไมเพื่อนมันทำชีวิตตัวเองเสียสมดุลขนาดนั้น มันยังหน้าใสอยู่เลย แต่บีมอยากให้สังเกตว่า ใต้ตาเขาคล้ำมั้ย เขามีอาการปวดหัว ปวดท้อง ปวดประจำเดือนแรง ๆ หรือไม่ เขาต้องกินยาระงับปวด ยานอนหลับ หรือยาบางประเภทหรือไม่ ฯลฯ ที่บ่งบอกว่าสุขภาพเขาไม่ดีแต่ไม่เป็นสิว บีมรับรองว่าร้อยทั้งร้อย ต้องอยู่ในข่ายนี้แหละ แต่แค่ไม่เป็นส...

หลังจากที่บีมได้อ่านหนังสือ "เข็มทิศสุขภาพ" ของ Alex Wu ทีแปลโดยคุณ อมร ทองสุก (ขอบคุณจริง ๆ นะคะที่ได้เลือกแปลและเรียบเรียงหนังสือเล่มนี้ออกมา...ธรรมะจัดสรรให้มาเจอจริง ๆ) ไปได้จะครึ่งเล่ม บีมพบคำตอบสำหรับคำถามที่มีมานาน และอยากจะเผยแพร่ให้เพื่อน ๆ ที่ได้ตัดสินใจทดลองรักษาสิวในแบบธรรมชาติบำบัดองค์รวมได้เข้าใจกระบวนการของมันมากขึ้น เพื่อบรรลุเป้าหมายสูงสุดในการรักษาสิวด้วยตัวเองและเพื่อสุขภาพที่ดีตลอดไป จริง ๆ แล้วบีมเคยค้นคว้ามาก่อนค่ะว่า ทำไมพวกเราทุกคนที่ได้เลือกรักษาตัวเองโดยไม่ใช้ยา คือให้ธรรมชาติรักษาตัวเองแทนนั้น จึงต้องขับพิษออกมาก่อน ไม่ขับได้มั้ย เพราะทุกคนรู้สึกว่าเป็นสิวก็แย่พออยู่แล้ว ยังจะต้องขับอะไรออกมาให้มันเแย่กว่านี้อีก บีมจึงพยายามหาคำตอบมาค่ะ แต่จนแล้วจนรอด บีมเองก็รู้สึกว่ามันก็ไม่เห็นภาพ ไม่ได้คำตอบโดนใจจริง ๆ เสียที บีมเคยเขียนอธิบายไปแล้วครั้งหนึ่งในบทความเรื่อง " บริษัทตับกำจัดสิว ภาค 2 " ค่ะว่า การล้างพิษนั้นมันจะมีพิษต่างๆ ถูกชำระล้างออกมาพร้อมอนุมูลอิสระในกระบวนการด้วย ใครร่างกายอ่อนแอ สารอาหารในตับไม่พอต่อกระบวนการนี้ก็...

หนังสือเล่มนี้มีชื่อว่า "เข็มทิศสุขภาพ" เขียนโดย Alex Wu แปลและเรียบเรียงโดยคุณอมร ทองสุก ต้นฉบับภาษาจีน ครั้งนี้พิมพ์จำหน่ายในไทยเป็นครั้งที่ 3 แล้วค่ะ บีมพึ่งถอยมาจาก SE-ED ที่ Big C เชียงรายด้วยความบังเอิญเหมือนธรรมะจัดสรร เพราะบีมแค่แวะเข้าไปตั้งใจจะซื้อหนังสือพิมพ์ให้แม่เท่านั้นค่ะ แต่ทำไมก็ไม่รู้ ร้านนี้ดันเอาหนังสือเล่มนี้มาตั้งที่หน้าเคาเตอร์ทำให้บีมมองเห็น เกิดกิเลส หยิบและพลิกดูสารบัญ ปกหน้า ปกหลัง ดูเนื้อหาบทแรก ๆ นิดนึง ก็ตัดสินใจซื้อเลยทั้งที่ตอนนั้นเงินสดไม่พอ กระเป๋าอยู่ที่สามี ต้องวิ่งออกไปเพื่อเอาตังค์มาสมทบเพิ่ม (ดูความตั้งใจค่ะ สุดๆ) และแล้วพอเอากลับมาบ้าน คุณแม่เป็นหนอนหนังสือ ชอบอ่านหนังสือมาก ๆ ท่านก็อ่านทุกแนว หนังสือสุขภาพก็อ่านเยอะค่ะแต่ท่านไม่ค่อยได้ปฏิบัติตาม จะมีแต่บีมนี่แหละที่เคร่งครัดที่สุดในบ้าน ^^ จริง ๆ ไม่ใช่การบังคับตัวเองหรอกค่ะ มันเป็นนิสัยไปเสียแล้ว และบางอย่างก็เกิดจากจุดของจิตไร้สำนึกบ้าง สำนึกบ้างข้างในว่าจะกินหรือไม่กินอะไร ทำมา 2 ปีกว่าแล้วมันก็ต้องได้อะไรฝังอยู่กับตัวบ้างนะคะ ^^ เรามาเข้าเรื่องหนังสือต่อค่ะ เล่มนี้โฆษณาด้านหน้าว่...

เสียงธรรม "ผิว์ความตายมาพราก" ดีมาก ๆ ค่ะ อยากให้ฟังเพื่อใจเบา ๆ และมีคติดำเนินชีวิตที่ดีมากมาย...

พอดีวันนี้ได้ข้อมูลมาค่ะ กลัวจะลืม...เลยต้องมาเขียนเอาไว้ก่อน เป็นเรื่องของการทานวิตามินซีค่ะ การทานวิตามินเพื่อเสริมสร้างสุขภาพหรือรักษาโรคเป็นแนวคิดที่มีต้นกำเนิดมาจากประเทศซีกตะวันตกค่ะ ดังนั้น ข้อมูลส่วนใหญ่เกี่ยวกับวิตามินนั้นจะอ้างอิงจากเอกสารของทางโลกตะวันตก แต่ความเห็นส่วนตัวของบีมคิดว่า เราคนไทย รูปร่างเล็กกว่า น้ำหนักน้อยกว่า มาตรฐานของการวัดค่าการรับวิตามินที่แนะนำนั้นก็น่าจะลดลงมาด้วยค่ะ มีข้อถกเถียงกันว่า เราสามารถทานวิตามินซีได้ในปริมาณเท่าไหร่ต่อวันกันแน่ และถ้าทานเยอะมันจะสะสมหรือไม่ สำหรับคำถามแรกนะคะ เราต้องดูว่าเราจะทานเพื่อวัตถุประสงค์อะไรค่ะและต้องดูตามสภาพร่างกายว่าเราต้องการวิตามินซีมาเสริมอีกเท่าไหร่ ซึ่งโดยปกติแล้ว ณ จุดที่จะต้องใช้วิตามินรักษาโรคมักจะต้องผ่านการวินิจฉัยจากแพทย์ (สาขาชะลอความชราหรือที่เรียกว่า Anti-Aging ค่ะ) เพราะมันจะเป็นปริมาณเฉพาะที่แพทย์ที่ตรวจรักษาเรานั้นวินิจฉัยมาแล้วว่าอาการระดับนี้ ควรจะรับวิตามินซีเข้าไปเป็นปริมาณเท่าใดจึงจะสามารถช่วยรักษาโรคได้ค่ะ เพื่อประดับความรู้ของเรา บีมจะแนะนำให้รู้จักการวัดค่าปริมาณที่แนะนำต่อวันดังนี้ค่ะ RDA ...

วันนี้วันหยุดพักผ่อนในฐานะแม่ค้า... ชิว ๆ กับครอบครัวแล้วก็นั่งเพลิน ๆ อยู่ดี ๆ ก็มีความคิดแว่บมาว่าจะเขียนเรื่องนี้วันนี้ อ้อ...ก่อนอื่นค่ะ บีมพึ่งได้รับฟังเรื่องราวจากเพื่อนสมัยมัธยมมา เราห่างกันนาน มาเจอกันในเฟซบุ๊คไม่กี่ปีนี้เอง แต่ด้วยความที่เ่ราเคยมีประวัติทำงานด้วยกัน ด้วยสมัยก่อนบีมพอจะเล่นกีต้าร์ได้แบบงู ๆ ปลา ๆ เขาก็ชวนเข้าวงดนตรีค่ะ เล่นตอน ม.ต้นค่ะ เขาเก่งดนตรีมาก ๆ ตอนนี้ก็ทำงานเกี่ยวกับดนตรีหมดเลย ทั้งสอน ทั้งเล่นตามผับ มารู้ตอนหลังว่าเธอเรียนและจบโทด้านจิตวิทยาจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่เน้อเจ้า... และยิ่งคุย ยิ่งได้รู้ว่าเธอนั้นไม่ธรรมดาค่ะ... บีมว่าเธอมีญาณอะไรหยั่งรู้...มีอะไรพิเศษกว่าชาวบ้านเขาแน่นอนเลย...แต่บีมไม่ได้ถามนะ แต่ล่าสุดนี้...จากเรื่องที่เธอเล่าให้ฟัง...บีมแ่จ่มแจ้งประเด็นนึงเลยว่า "สิวนี่สามารถเป็นสัญญาณเตือนหนึ่งของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่คุ้มครองเราอยู่ได้ด้วยนะ" เรื่องที่เธอเล่าคือ คนคนหนึ่งเป็นคนดีนะคะ แต่ไปเจอเจ้ากรรมนายเวรเข้าและเขามีเจ้าของ... แต่ด้วยอะไรก็ไม่รู้ล่ะ (พลังที่มองไม่เห็น) ทำให้ตัดกันไม่ขาด แม้คนคนนี้จะพยายามเลิกรากันไป...และทำให้สิว...

วันนี้บีมมีเรื่องจาก Forward Mail จากกัลยาณมิตรท่านหนึ่งค่ะ พี่เขาไปค่ายหมอเขียวประจำเลย และมีสิ่งดี ๆ มาให้บีมอ่านเสมอค่ะ หลายคนอาจได้รับ Forward Mail นี้แล้ว แต่บีมคิดว่าแทนที่จะส่งไป บีมเอามาโพสต์ที่บล็อกเลยดีกว่า โดยไม่ได้ดัดแปลงคำใดเลยค่ะ เพราะไม่อยากให้เสียเนื้อความต้นฉบับ ที่โพสต์ที่นี่เพราะมองว่ามันสอดคล้องกับแนวการรักษาสิวในแบบของพวกเราค่ะ และนอกจากนี้หากเพื่อน ๆ ปริ้นท์ออกไปแจกเพื่อน ๆ ที่ที่ทำงานหรือปริ้นท์ไปให้หัวหน้าชุมชน ก็น่าจะดีไม่น้อยนะคะ ยังมีชาวบ้านอีกมากที่อาจทุกข์กับทั้งโรคนี้และค่าใช้จ่ายที่สูงลิ่วค่ะ ตามมาดูกันค่ะ มันจะมีประมาณ 4 เรื่องใหญ่ด้วยกันค่ะ... เรื่องที่ 1 วิธีง่าย ๆ ต่อสู้มะเร็ง พ่อเลี้ยงวรรณ พิมพนิช เจ้าของรวมเกษตรฟาร์ม มาบรรยายวิธีรักษามะเร็งเมื่อเดือนที่แล้ว ผมเห็นว่ามีประโยชน์ จึงนำมาถ่ายทอดให้เพื่อนๆฟัง ดังนี้ พ่อเลี้ยงวรรณฯ อายุ 60 ปี เป็นมะเร็งขั้นสุดท้ายที่กระดูกสันหลัง คุณหมอทั้งไทยและเยอรมัน ไม่รับรองว่าจะรักษาหาย จึงไปทำการรักษาที่เกาหลีเหนือ เป็นเวลา 1 เดือน ก็หายจากโรค กลับมาเมืองไทย จึงตั้งเป็นมูลนิธิวรรณ รับรักษาผู้ป่วยโรคมะเร็งที่ยากไร้ฟ...